Law & New materials

Voor 30 maart 2016 werd ik gevraagd een Porcelijntje te schrijven tijdens een debat over ‘law and new materials’ in het provinciehuis te Den Bosch. Dit debat werd georganiseerd door Bioartlab uit Eindhoven en had als doel om de verouderde ideeën over patenten, wetten en mogelijkheden rondom nieuw organisch materiaal, genetisch modificeren en de hele biotechnische wereld af te stoffen. De regels zijn niet meer van deze tijd en het debat toetste de ideeën uit het vakgebied.

Als een gedeputeerde geen bruine leren schoenen met gaatjes aanheeft, is hij geen echte.
Als een filosoof geen allitererende naam heeft is hij geen echte.
Als een debatleider geen Gijs heet is hij ook geen echte.
Dus dat zit allemaal al goed!

Het octrooirecht bestaat om anderen te stoppen, en als Jenny spreekt over wat er allemaal niet geoctrooieerd mag worden hoor je al wat mensen in de zaal sputteren. Ze zijn klaar om alle verkeerde eigenschappen als Prometheus te benoemen.
Interessante zaak die niet geoctrooieerd mag worden is de methode. Voorlopig lijkt mij dat een goede regel om nog ruimte te bieden voor nieuwe patenten: wel de gemodificeerde koffieboon vastleggen, niet de methode van modificatie. Bakkie octroost.
Als ik weer de zaal inloop hoor ik binnen één minuut iemand zeggen dat columnisten alles mogen schrijven, en dat niemand het vetorecht heeft op normen en waarden. Een meneer vindt dat de kunstenaar, die Gijs heeft geponeerd, best een mens mag opeten. Maar, waarom zou iemand dat doen?
Ik bedoel dat niet conservatief maar wat valt er te halen in die uitvoering, boven het voorstellen van hoe het is om iemand te eten?
Een kunstenaar heeft in elk geval een groot voorstellingsvermogen, dus dit zou ook gewoonweg voorgesteld kunnen worden. Of is de uitvoering wel belangrijk?

Dan de ethische commissie, het volgende punt van debat:
Wat nu als de commissie iets goedkeurt wat juridisch niet mag? Ethiek en recht vallen niet perse met elkaar samen. Dat zou wat betreft die orgaanhandel dan best een chaotische toestand kunnen worden.
Een orgaan verkopen maar daar geen consequenties van mogen ondervinden betreffende verzekeringszaken etc. Orgaanhandel legaliseren? Sja.. Met een kind adopteren is toch ook wel 10.000 euro gemoeid? Beetje tomeeto tomato of je het over een orgaan hebt of over een samenhang in organisch weefsel genaamd mensl.
Gijs, de debatleider, ontpopt zich in de tussentijd als een rappe-tongman van het eerste uur. Eigenlijk is Gijs dat stemmetje dat je als filosoof ergens in je derde jaar definitief je hoofd nooit meer uitkrijgt. Dat altijd nét als je een argument hebt opgebouwd zegt: ‘mjaa.. maar als je het nou zó bekijkt en het allemaal wél kan want er is geen zwaartekracht en iedereen is blauw en heeft toch 8 nieren?’
De orgaanhandel-stelling doet het goed voor het hellendvlakargument, en het modificeren van embryo’s ook.

.. net op het moment dat ik de punt achter de laatste zin zet valt een enorme zware glazen deur uit z’n voegen en op de grond in duizenden stukjes. Dit is niet zomaar een deur maar zo een die je in provinciehuizen en gemeentehuizen vindt, een dikke van metershoog. Niemand is gewond.
De conciërge moet vegen en wij dus allemaal de ruimte uit. Langzaamaan voel je dat iedereen toch wel geschrokken is en de biertjes vloeien rijkelijk. Ik wil net mijn schriftje pakken om verder te schrijven in de lobby, maar besluit dat toch later te doen.
Eenmaal weer in de trein denk ik na over de nieuwe organische materialen en het octrooirecht. Het octrooirecht is er eigenlijk om niks aan het toeval over te laten, en de biotechnische wereld wil het toeval van de evolutietheorie beïnvloeden. Zou toeval dan nooit meer bestaan? Of is het modificeren zelf onderdeel van het toeval?
Thuis, achter mijn bureautje, wil ik verder schrijven. Maar ergens tussen het toeval en de glazen deur is mijn pen opgeraakt. Geen druppeltje inkt meer. Op! Toeval?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>