Onconferentie

Ik werd gevraagd om op 29 september een Nicodijkshoorntje te schrijven voor de Onconferentie van de gemeente Oosterhout. De avond was gewijd aan de nieuwe Cultuurnota en hoe er nu nagedacht kan worden over cultuur in deze tijd. De bedoeling was voornamelijk dat er per tafel over telkens een ander thema gediscussieerd werd. De avond vond plaats in de publiekshal van het Stadhuis

Op mijn weg hierheen stond ik in één lange file vanaf Rotterdam. Foeterend zag ik mijn ruime optijdkom-marge krimpen. Toen ik uitgefoeterd was ging ik mijn zinnen verzetten en nadenken over waar het plotse remmen na elk stuk toch vandaan komt?
Invoegstroken vertragen de boel wat, ja, en sommige mensen gaan al een kilometer voor de afrit 80 rijden. Ook is het gewoonweg druk op de weg, maar waar komt de vertraging nou echt vandaan?
Één van de punten waar het mis gaat is bij het ritsen. Mensen rijden tot het einde van de strook, waardoor ze stil moeten gaan staan en de rijstrook rechts van hen dus ook. Zou hiervoor zo’n ‘hef de scheidsrechter van de F-jes’-oplossing voor kunnen bestaan?
Ik ga erover peinzen, en nog veel belangrijker: de onconferentie is begonnen!

De inval-wethouder, Marcel Willemsen, is aanwezig hoor ik. Opletten geblazen dus want invallers zijn altijd het strengst
Mister 3.0 himself Hans van Driel vertelt mij dat ik ook een reus ben. Dat heb ik nog nooit gehoord! We moeten van Hans leren hoe we het zelf moeten doen. Naast dat dit het motto is van het Montessorionderwijs bespeur ik een snufje participatiesamenleving van Mark Rutte. Dat is niet erg hoor, heel begrijpelijk.
Maar, laten we eerlijk zijn over waarom er meer noodzaak is voor participeren, holistisch en web-achtig werken en het moderne onoverkomelijke 3.0-denken.
De oorzaak is……. Geldgebrek! Laten we wel wezen.
Er is nu eenmaal minder geld voor alles, maar vooral relatief voor cultuur.
Ja, natuurlijk moet je dan creatief zijn en de handen uit de mouwen en meer samenwerken en minder verkwisten en meer community-denken. Maar, we zullen vooral wel moeten!
Er is geen geld meer voor grootschalige toneelstukken waar 100 nieuwe kostuums voor genaaid moeten worden. Er is geen geld meer voor een heel subsidieleven van een schilder die twee goede schilderijen gaat afleveren.
Ook heerst er angst voor het boven ’t hoofd hangende tegenargument van de cultuurónminnende mens: ‘dus, het geld voor dit hoogabstracte rotondekunstwerk gaat nu niet naar het pakket Tenalady voor mijn demente moeder.’
Eens kijken wat er dan wel kan, in een zaal vol radicale en informele ambtenaren.

In de pauze hoor ik netwerkende mensen met elkaar netwerken. Iemand zegt: ‘ik ben héél visueel ingesteld’ en weer een ander zegt: ‘ik voeg het gewoon toe aan mijn emotie!’
Aan de tafels wordt druk gesproken over cultuurcoaches, over kunsteducatie en de broek ophouden. Twee dames en een heer discussiëren over hoe Oosterhout weer trots wordt op de eigen talenten en culturele successen. De heer wil laten ziendat Oosterhout dus een goede stad is als kweekvijver voor talent. Maar, vraagt één van de vrouwen: wat is het doel, wat heeft Oosterhout eraan?
Dat zijn goede vragen!
Niemand gaat in Volendam wonen omdat Jan Smit er vandaan komt, op enkele gekke fans na. Ook kun je de vraag stellen of Henk Westbroek Henk Westbroek is door Utrecht?
Wat het Oosterhout ook op moet leveren, laat het niet zo uit de hand lopen als de van Gogh-hype in Zundert. Alles is daar nu van Gogh
Het levert geld op maar ’t is natuurlijk wel ellendig al die mokken, routes en dagen. Ergens maak je het ook dood door er zo mee om te gaan.
Ene Arno vraagt zich af wat de definitie van cultuur is. ‘Wat willen we ermee? En wat hebben we er voor over?’ vraagt een mevrouw die Cock heet.
Ja, wat moeten we ermee?

Misschien valt er nog iets te halen uit mijn file-avontuur.
John Nash, van die film ‘A beautiful mind’, had de theorie van Adam Smith (dat wat voor jou het beste is, hetgeen is wat het beste is voor iedereen), gefalsifieerd. Nash stelde dat wat voor jou én voor de anderen het beste is, hetgeen is wat het beste is voor allen.
Dus, tot het einde van de ritsende strook blijven rijden lijkt het beste voor jou, maar is dat niet want jij voegt vervolgens in een trage strook in die traag zijn gaan rijden voor jou.
Netjes ritsen op het juiste moment is het beste én het snelste voor allen, maar echt goed lukt het nooit.
Dus.. moeten we het ritsen opheffen? Of auto’s? Of mensen die niet kunnen ritsen gewoon opheffen?
Hoe moeten we de cultuurnota ritsen? Wat is het beste voor allen en jezelf?

In elk geval blijven doorrijden, liever langzaam dan stilstaan. Als we het aan de community gaan overlaten, wie schept dan het kader en speelt een fractie van een seconde voor reus?
Ik denk Hans van Driel, of anders de beveiliger van vanavond Maurice. Hans wijst aan, Maurice houdt in de gaten
Wie toch stil gaat staan mag zich vervolgens melden bij de formele en behoudende informatiebalie in dit stadhuis.
Maar.. ivm privacy voor de lijn wachten aub.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>