Armoede (Verborgen) armoede

Voor de Tilburgse Voedselbank en hun vraag naar kerstpakketten.

De armen van nu zijn als… de armen van vroeger.
Bespot, belast, beknibbeld.
Niemand kent ze, niemand is ze
Maar iedereen wil vergelijken.
“Het valt wel mee, met mij valt het mee”,
Als een lopende naast de lamme.
We weten alles beter,
Meer doen, minder klagen,
Koken voor vier euro kan toch best?
De rijkdom toont zich:
Naast de lamgeslagen
Zitten wij gepoft te piepen
Rond de tafel met schimmig licht
Sfeervol en hip knagen we
Aan onze knapperige borden.
Haute Cuisine van vroeger is van nu.
Arm en dus dom, denken we,
Verslagen is nooit echt gestreden
Gevallen heeft nooit goed gestaan
Op eigen benen, de eigen broekriem aan.
Schenken uit de dozen op zolder
Met oude broeken en gatensokken
Verfrommelde jurken en blikjes maïs
We zijn het kwijt, gegeven is gegeven
Dankbaarheid komt met een prijs.
Meer? Willen ze meer?
“Hoe durven ze ’t in de bek te kijken?
Ik werk hard hoor, ik werk hard!”
Voor elke cent zo tien andere.
Het kratje, thuis, zorgvuldig gedekt
Met een theedoek over de koekjes.
“Hier gaat iemand van overleven,
Hiervoor verdien ik respect.”
Wij drogen in gedachte hun tranen
Met kaasstengels en zeven bananen,
En, na gretig te hebben gegeven,
Bedenken wij hoe zij gelukkig zijn
Vier kinderen zonder honger
ook de hond dankt zijn baas.
Onze voldaanheid toont zich
in andermans verdriet.
We stellen ons voor hoe ze lachen
Hoe wij hun lichaam verwarmen,
Maar echt kennen doen we ze niet,
Onze, verborgen, armen.

– Esther Porcelijn, 2013.

http://www.tilburgsevoedselbank.nl

3 gedachten over “Armoede (Verborgen) armoede

  1. peer

    Over het armoederelaas gesproken : (noggus kijken of ik nog weet hoe ik zojuist spontaan reageerde………..)

    Als arme ziel die zich tot nu toe veilig waant in de nog net verzorgingsstaat voor dezen en genen
    voel ik mij aangesproken door de gebroken lans uwer porcelijnen touch.
    Want laten we wel wezen:wij hoeven nog niet aan te kloppen bij voedselbankdirecteuren en hun vrijwillig personeel
    om het overschotrantsoen van onze consumptiemaatschappij op te halen op vertoon van je bewijs van armoede.
    De werkelijke armen zijn uiteraard diegenen die zelfgenoegzaam op hun bezit zitten en zich dagelijks verrijken
    ten koste van hen die hunkeren naar gerechtigheid en gewoon; ’n leven.

    Tgajegoed Esther
    & Tot ziens
    in de Poëzie

    peer

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.