Publicaties

De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie

‘Irakezen, Iraniërs, Amerikanen en anderen hebben in Nederland werk gemaakt dat met ons te maken heeft. Dat grotere verhaal ontbreekt tot nu toe in de bloemlezingen. “Onze” literatuur is die van Remco Campert, Tjitske Jansen en Radna Fabias, maar ook die van Tsjêbbe Hettinga, Jan Glas en Nydia Ecury, van Mowaffk Al-Sawad en Mia You.’

Als Dichter des Vaderlands (2019-2020) nam Tsead Bruinja zich voor een inclusieve bloemlezing samen te stellen die ruimte bood aan zo veel mogelijk talen, streektalen en dialecten. Zijn selectie begint in 1945 en beperkt zich tot poëzie die geschreven is binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Dat betekent dat er poëzie te lezen is uit Indonesië en Suriname en van de Antillen, maar ook dat er gedichten zijn opgenomen van nieuwe Nederlanders uit bijvoorbeeld het Midden-Oosten en Zuid-Amerika. Met deze bloemlezing wil Bruinja een andere blik op de Nederlandse poëzie geven. In bijna alle belangrijke bloemlezingen tot dusver ontbreekt bijvoorbeeld vaak de Friese en de Antilliaanse poëzie, terwijl die poëzie in contact staat met de Nederlandstalige poëzie en de wereldpoëzie.

7 oktober 2023 werd een inktzwarte dag in de geschiedenis van Israël. Terreurbrigades van Hamas zaaiden dood en verderf. Het antwoord van Israël liet niet lang op zich wachten. Nachten- en dagenlang regende het bommen op Gaza, voordat het Israëlische leger de strook zelfs binnentrok.
Het publieke debat werd vrijwel meteen beheerst door emoties. Discussies bleken onmogelijk en/of ontaardden in pure vijandigheid. De anti-Israëlstemming sloeg geruisloos over naar een vorm van virulent antisemitisme zoals sinds de Tweede Wereldoorlog niet meer was vertoond.
In Wie over vrede spreekt, heeft moed zijn achttien essays en beschouwingen gebundeld van vooral, maar niet uitsluitend, Joodse schrijvers. Sommigen schrijven over Israël en de legitimatie van de oorlog, anderen over het lot van de Palestijnen, weer anderen over antisemitisme. Wat de schrijvers bindt is de innerlijke noodzaak zich op papier te verhouden tot deze afschuwelijke oorlog. Dit boek kan daarom het best worden beschouwd als een hartenkreet, een schreeuw om begrip voor de complexe werkelijkheid waar Israëli’s en Palestijnen voor staan.
De opbrengst van dit boek komt ten goede aan een vredesproject. Omdat elk sprankje verbinding hard nodig zal zijn na 7 oktober.

Met bijdragen van Paul Brill, Elma Drayer, Jessica Durlacher, Hans Fels, Esther van Fenema, Kitty Herweijer, Marcel Levi, Marcel Möring, Leonard Ornstein, Chaja Polak, Esther Porcelijn, Gideon Querido van Frank, Emile Schrijver, Marja Vuijsje, Robert Vuijsje, Tommy Wieringa, Femmetje de Wind en Judith Zilversmit

In deze recensie door Brabant Cultureel wordt mijn debuutbundel “De keren dat ik verwaai” geprezen als een gelaagd werk waarin ik niet alleen als dichter maar ook als filosoof tot uiting kom. De recensent merkt op dat de bundel bewijst dat ik een serieus te nemen talent ben met een eigen geluid. Hoewel de vorm van de gedichten varieert, wordt het ritme geprezen, vooral als de gedichten hardop worden gelezen. De recensie bevat ook kritische noten over de presentatie en de vormgeving van het boek, maar concludeert dat ik een veelbelovend talent ben in de literaire wereld.